Meer informatie over de RI&E

De vragenlijst van deze RI&E bestaat uit twee delen: 

  • Risico-inventarisatie
  • Risico-evaluatie

Het eerste gedeelte, de risico-inventarisatie, bevat vragen die betrekking hebben op de aspecten veiligheid, gezondheid en welzijn binnen uw bedrijf. U geeft per vraag het passende antwoord en doorloopt op deze manier de gehele vragenlijst. Er is sprake van een knelpunt als u de vraag  'negatief' heeft beantwoord (aangekruist). Voorbeeld: Stel dat u de vraag: "Zijn de bedrijfshulpverleners in staat om in geval van een calamiteit adequaat te handelen?" met 'nee' moet beantwoorden, dan is er sprake van een knelpunt.

Knelpunten zijn onderwerpen of situaties die de veiligheid, de gezondheid en het welzijn van de medewerkers en klanten nadelig kunnen beïnvloeden en/of kunnen leiden tot ziekteverzuim. Het is verstandig de RI&E (minimaal) eens in de 3-4 jaar uit te voeren. De ervaring leert dat zaken op het gebied van arbeidsomstandigheden en arbeidsinhoud regelmatig veranderen. Bij wijzigingen in het bedrijf bijvoorbeeld verbouwing, reorganisatie, verhuizing en dergelijke kan het zelfs nodig zijn om de RI&E (inclusief toets) vaker te doen.

In het tweede gedeelte, de risico-evaluatie, wordt vastgesteld hoe ernstig het risico is van de verschillende knelpunten. In de vragenlijst is vóóraf al een standaard risicoklasse (RK) ingevuld, u kunt deze later aanpassen. Er is gekozen voor een 3-puntsschaal; risicoklasse 1, 2 en 3. RK 1 is de klasse voor de meest risicovolle knelpunten, RK 3 is het minst risicovol. De onderwerpen lichamelijke belasting, agressie en geweld en werkdruk vormen voor vrijwel alle winkels een groot risico en zijn daarom voorzien van RK 1.

Als alle risicoklassen van de knelpunten bekend zijn, kunt u de planning van de knelpunten bepalen. Uitgangspunt is dat de knelpunten met de hoogste risicoklasse ook het eerst opgepakt worden. Dit is echter geen wet van Meden en Perzen. Bij het maken van de planning spelen ook ander aspecten een rol zoals een betere motivatie van de medewerkers, kosten en haalbaarheid. Op de lijst Plan van Aanpak noteert u de te nemen maatregelen, op welke datum de maatregel moet zijn ingevoerd en wie daarvoor verantwoordelijk is. Het is verstandig om minstens eenmaal per jaar te beoordelen wat is bereikt en wat nog niet is gerealiseerd.

In principe moeten knelpunten bij de bron worden aangepakt, tenzij dit redelijkerwijs niet van u verwacht mag worden. Voorbeeld: Het laden en lossen en het verplaatsen van zware lading naar het magazijn is onvermijdbaar. Dit probleem kan wel worden verkleind (aanpak aan de bron) door met kleinere verpakkingen te werken door hier met de leverancier afspraken over te maken. Vervolgens kunt u wel zorgen voor goede hulpmiddelen (takels, steekkarren) of u kunt er voor zorgen dat medewerkers niet alleen hiermee bezig zijn maar hun tijd verdelen over verschillende activiteiten (organisatorische maatregelen).

De beste aanpak is gebaseerd op de volgende werkwijze:

  • bronaanpak
  • organisatorische en technische maatregelen
  • persoonlijke beschermingsmiddelen

Overleg met de medewerkers

Op grond van de Arbo-wet bent u verplicht om met de medewerkers te overleggen welke risico's er zijn en welke maatregelen genomen moeten worden. Een arbo- en verzuimbeleid dat gedragen wordt door het personeel heeft ook de meeste kans op succes, omdat het gedrag van alle medewerkers erg bepalend is voor veilig en gezond werken. U kunt dit bijvoorbeeld doen door de checklist samen met de medewerkers in te vullen of door de resultaten van de risico-inventarisatie en -evaluatie te bespreken (bijvoorbeeld tijdens werkoverleg).