Een gezonde samenleving,

dat willen we toch allemaal? Gezondheid is een breed begrip. De supermarkt vervult daarbij vaak een spilfunctie. Zowel richting de consument, alsook richting de collega-ondernemers, (zeker wat economische gezondheid betreft). De helft van de supermarktbezoekers gaat tenslotte ook naar andere winkels in de buurt.

Helaas ontbreekt het besef hiervan bij de politiek. Met een, op gezondheid en duurzaamheid gebaseerd, accijnsbeleid lokt men eerst de consument massaal weg naar verkooppunten over de grens. Daarnaast wil de politiek ook nog een verbod op tabaksverkoop invoeren, te beginnen bij de supermarkt. Dat betekent dat klanten sowieso elders terecht moeten voor hun rookwaren. En dat gaan ze zeker doen. Ze zijn tenslotte verslaafd. Helaas nemen ze dan een groot deel van de andere aankopen ook maar gelijk mee.

Beseft de politiek dat dit niet alleen de doodsteek betekent voor die supermarkt en nog aanwezige collega-winkeliers, maar ook voor de totale lokale gemeenschap? Door hun sociale rol, houden die winkeliers een kern, wijk of dorp gezond en leefbaar, zie ons rapport ‘De MEERwaarde van de zelfstandig ondernemer’. Die MEERwaarde is breed: van een noodzakelijk sociaal middelpunt tot sponsoring van de sportclub en onmisbare support voor ouderen en zieken.

Waarom wijst de politiek niet op deze gevolgen bij totstandkoming van hun tabaksbeleid? Angst voor imagoschade? Als niet-roker pleit ik er zeker niet voor om te gaan roken, maar wel voor een beleid dat ook recht doet aan de belangen van hen die een onmisbare bijdrage leveren aan leefbaarheid. Tot twee maal toe een ongelijk speelveld creëren leidt absoluut niet tot een gezonde samenleving.

mr. Patricia Hoogstraaten RAE
directeur