Right to stay,

is een recent gestart initiatief van de Europese Commissie om te bereiken dat de burgers de mogelijkheid krijgen om zich te vestigen op de plek waar hij of zij zich het beste thuis voelt. Dat is vaak ook in een landelijk gebied. Het is belangrijk dat zowel bepaalde publieke diensten als private activiteiten daar moeten blijven bestaan. Dat betekent, naar mijn mening, onlosmakelijk de aanwezigheid van een winkel, die een grote MEERwaarde heeft in en voor de lokale gemeenschap. Een aanzienlijk deel van de daar reeds gevestigde winkeliers heeft het echter nu al zwaar. Ze kunnen best een publiek steuntje in de rug gebruiken. Ik heb het niet over subsidies. Dat kan bijvoorbeeld ook door de voorgenomen verhoging van het minimumloon te beperken.

Helaas realiseert de politiek zich te weinig dat een verdere kostenverhoging bij de winkeliers een groot aantal winkelsluitingen tot gevolg kan hebben. Niet alleen in Nederland, in België is de problematiek gelijk. Sluitingen liggen op de loer. Dit betekent niet alleen het einde aan het verkopen van producten, maar ook aan hun bijdrage aan de vitaliteit van de lokale gemeenschap. 

Mensen moeten beseffen dat het wegvallen van de laatste winkels ook een kaalslag in de directe omgeving met zich meebrengt. Dat is niet alleen de mening van het Vakcentrum en van onze Belgische collega’s Buurtsuper.be. Het is recent ook bevestigd in een onderzoek van de OESO.

Steeds meer stadsbestuurders erkennen dat ook en zien het belang van de mkb-winkelier. Afgelopen woensdag vond er een historische handeling plaats in Brussel: drie steden in de Europese Unie kregen de titel ‘Europese hoofdstad van de zelfstandige winkelier’. Een erkenning niet alleen voor de genomineerde steden, waaronder Utrecht, maar ook voor de mkb-winkeliers zelf. De vraag is: hoelang blijft de feeststemming?

In de tussentijd gaat de discussie over de verhoging van het minimumloon door. Mensen die daar voorstander van zijn hebben over het algemeen geen besef wat dat zou betekenen voor het right to stay principe voor burgers. 

Ik herhaal: de winkel in landelijke gebieden, kleine dorpen en wijken is het middelpunt van de gemeenschap. De ontmoetingsplaats, de plek waar niet alleen producten worden verkocht, maar ook diensten gratis worden verleend die de leefbaarheid in standhouden. Een brede toegevoegde waarde, die door die mkb-winkelier wordt geleverd en onmisbaar is. En dat moet gewaarborgd blijven! Tenslotte heeft niet alleen de burger maar ook de lokale winkelier een right to stay.

mr. Patricia E.H. Hoogstraaten RAE
directeur